-
Lieve Lisette, wat fijn jouw berichtjes. Ze geven me net dat duwtje om over de drempel van het toch te delen te gaan. Ondanks weer mijn twijfel, die niet komt omdat ik vroeger als kind in een twijfelaar sliep, hi hi, maar van: Kijk mij nu eens shinen, wat voor mij een beetje voelt als een ego dingetje en geeft me ‘t beeld erbij van een aap die zich op de borst slaat, trek ik toch m’n stoute schoenen aan. Ja, op de vraag hoe voelt liefde voor mij, kwam er diezelfde dag een bericht binnen van mijn lieve (al 3 jaar)online vriendin met: “Hoe bijzonder, we hebben elkaar nog nooit in ‘t echt ontmoet, toch zooo dankbaar en gelukkig met onze intens warme vriendschap, heel blij mee”. Ja, heel lief en voor mij zeker ook hartverwarmend. ‘s Morgensvroeg ga ik eerst een wandeling maken en ree-gelmatig, zo ook deze x zie ik hem. Nu, op de akker, rende hij van mij vandaan tot ik floot, hij stopte, draaide zich om en kwam dichterbij. Hij kent me, ik zwaai altijd en nu kon ik even tegen hem praten. Mooi, zo een band opbouwen. In de natuur kan ik helemaal opgaan. Mijn hart maakt ook een sprongetje als ik André Rieux op TV zie, niet direct mijn muzieksmaak, maar zien genieten doet ook genieten maakt regelmatig een traantje wegpinken. Heel dankbaar voor ‘t gevoel van liefde te ervaren. Dit ook bij jouw ondersteuning, dankjewel, grote glimlach van mij voor jou. Liefs…